اینکه آدم خود واقعیش رو نشون بده سخته یا اینکه خود واقعیش رو پنهان کنه سخته؟!
This entry was posted
on آوریل 15, 2009 at 9:14 ق.ظ and is filed under روزمره.
You can feed this entry.
You can leave a response, or trackback from your own site.
به نظرم بستگی به شرایطش داره. بعضی وقتا تو اگر آدم خیلی خوبی بوده باشی و از چیزی هراس نداشته باشی که یه وقت رو بشه و برات مصیبت بشه. همه چیزو میریزی رو گود. هر چی هست و نیست. اما یه وقتی هست تو اگه واقعیت را بکشی وسط ممکنه کارت نشت پیدا کنه و بهت حتی بهتون و نامردی هم روا بشه.
یه مثال خوب که همیشه برای این موارد مطرح میشه، اینه که شما اگر مثلا فلان جای بدنت زیبا و یا اصلا مشکل دار باشه که مث بقیه نباشه و یا از اون قسمت بدنت خجالت بکشی، مدام تلاشت را میکنی که کسی اون قسمته را نبینه. لباس اضافه و زیاد میپوشی و یا تیپهای نسبتا متفاوت میزنی، چرا؟ چونکه میخوای اون قسمت مشکل دار بدنت را به نوعی پبوشونی که “کسی نبینه”. و این همین پنهان کردن واقعیته.
در ادامه مثال بالا و به نحوه مقابلش میشه که شما قسمتهایی از بدنت زیبانما و یا خاص و خوشگل هست. خوب اصلا مدام سعی نمیکنی که اونا بپشونی و برعکس، سعی میکنی نما نما هم بکنیش. و این همین نشون دادن خود واقعیه.
پس متوجه میشیم که بستگی به شرایط داره.
هردو سخته بسته به موقعیت
اینکه خودش رو پنهون کنه از سخت هم سخت تره … عذاب آوره .
بستگی داره.
اگه بخوای خود واقعیتو نشون بدی یهو میبینی داری فیلم بازی میکنی.
اگه بخوای ظاهر سازی کنی یهو میبینی اوه داری سوتی میدی…
harfat moro be tane adam sikh mikone
rasti upam
به نظرم بستگی به شرایطش داره. بعضی وقتا تو اگر آدم خیلی خوبی بوده باشی و از چیزی هراس نداشته باشی که یه وقت رو بشه و برات مصیبت بشه. همه چیزو میریزی رو گود. هر چی هست و نیست. اما یه وقتی هست تو اگه واقعیت را بکشی وسط ممکنه کارت نشت پیدا کنه و بهت حتی بهتون و نامردی هم روا بشه.
یه مثال خوب که همیشه برای این موارد مطرح میشه، اینه که شما اگر مثلا فلان جای بدنت زیبا و یا اصلا مشکل دار باشه که مث بقیه نباشه و یا از اون قسمت بدنت خجالت بکشی، مدام تلاشت را میکنی که کسی اون قسمته را نبینه. لباس اضافه و زیاد میپوشی و یا تیپهای نسبتا متفاوت میزنی، چرا؟ چونکه میخوای اون قسمت مشکل دار بدنت را به نوعی پبوشونی که “کسی نبینه”. و این همین پنهان کردن واقعیته.
در ادامه مثال بالا و به نحوه مقابلش میشه که شما قسمتهایی از بدنت زیبانما و یا خاص و خوشگل هست. خوب اصلا مدام سعی نمیکنی که اونا بپشونی و برعکس، سعی میکنی نما نما هم بکنیش. و این همین نشون دادن خود واقعیه.
پس متوجه میشیم که بستگی به شرایط داره.
بستگي داره به نظرم اما پنهون كاري سخت تره …..اما از يه نظر هم حقيقت هم گاهي سخت تر از پنهون كاريه ….
سخت اینه که خوده واقعیی تو از میونه فیلم ها ی ساخته ی خودت و دیگران پیدا کنی…
خود واقعیش رو پنهان کنه خیلی سخت تره.مجبوره همه جا یکی باشه که اصلا باورش نداره!
دقیقا یادم نیست که دیروز بود یا پری روز…
به خواهرم می گفتم، تو هیچوقت هیچوقت هیچوقت نمی تونی به درون آدمها و خود واقعی اونها پی ببری!
حتا لحظه ای که نشستن رو به روت، و دارن برات از خود واقعیشون و درونشون می گن!!
bah bah bebin ki umade be man sar zade??????????????????baba damet garm kheyli hal kardam mer30
eyde toam mobarak doostam…………kheyli khoshhal shodam be man sar zadi
دومی رو همه مون داریم به سادگی انجام می دیم…
اینقدر پشت هم تکرارش کردیم که این خود تقلبی، تبدیل شده به خود واقعیمون!!!
اولی… سخت تره برای من!